عارفانه هایی ازآیت الله بهجت

پا جای پای معصومین علیهم السلام بگذارید نه جای پای دیگران! ملازم علما باشید! و همیشه روشن باشید، و با مطالب مفید، حیات بخش و آموزنده سر و کار داشته باشید! [در محضر بهجت:1/302]
حرم مطهّر امام رضا علیه السلام نعمت بزرگ و گرانقدری است که در اختیار ایرانی ها است،

عارفانه هایی ازآیة الله بهجت

بر آستان اهل بیت علیهم السلام

ائمۀ اطهار (علیهم السلام) هم ترس از جهنّم داشتند و هم طمع به بهشت،

وصیت نامه شهید علی ‌اکبر شیرودی

هنگامی که پرواز می کنم احساس می کنم همچون عاشق به سوی معشوق خود نزدیک می شوم و در بازگشت هرچند پروازم موفقیت آمیز بوده باشد، مقداری غمگین هستم

بخشی از وصیت نامه شهید شیرودی
هنگامی که پرواز می کنم

امام حسین(ع)

قیلَ: مَا الْفَضْلُ؟ قالَ (علیه السلام): مُلْکُ اللِّسانِ، وَ بَذْلُ الاْحْسانِ، قیلَ: فَمَا النَّقْصُ؟ قالَ: التَّکَلُّفُ لِما لا یُعنیکَ.(3)

از حضرت سؤال شد کرامت و فضیلت انسان در چیست؟

در پاسخ فرمود: کنترل و در اختیار داشتن زبان و سخاوت داشتن، سؤال شد نقص انسان در چیست؟ فرمود: خود را وا داشتن بر آنچه که مفید و سودمند نباشد.

 قالَ(علیه السلام): النّاسُ عَبیدُالدُّنْیا، وَ الدّینُ لَعِبٌ عَلى ألْسِنَتِهِمْ،

علت جاودانگی امام حسین (ع)

فرزند مرحوم آیت‌الله العظمی بهجت گفت: پدرم تأکید داشت همه مصائب امام حسین(ع) به اختیار خودشان بود. زیرا در روز عاشورا بر آن حضرت عرضه شد که یا پیروزی را انتخاب کن یا لقاءالله را و ایشان در کمال اختیار انتخاب کرد.

روایات فراوانی در ذکر آثار زیارتی حرم مطهر امام حسین علیه السلام

اگرزینب نبود

سِرّ نی در نینوا می‌ماند اگر زینب نبود      کربلا در کربلا می ‌ماند اگر زینب نبود

چهره سرخ حقیقت بعد از آن طوفان رنگ      پشت ابری از ریا میماند اگر زینب نبود

 

امام حسین علیه السلام

قالَ الاْمامُ سید الشهداء أبُوعَبْدِ اللّهِ الْحُسَیْن(عَلَیْه السلام) :

إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ رَغْبَهً فَتِلْکَ عِبادَهُ التُّجارِ، وَ إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ رَهْبَهً فَتِلْکَ عِبادَهُ الْعَبْیدِ، وَ إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ شُکْراً فَتِلْکَ عِبادَهٌ الْأحْرارِ، وَ هِیَ أفْضَلُ الْعِبادَهِ.(1)

حضرت امام حسین (علیه السلام) فرمود:

سیدبن طاووس کیست؟

                  
سید رضى الدین، على بن موسى بن جعفر بن طاووس، از نوادگان امام حسن مجتبى و امام سجاد علیه السلام در روز 15 محرم سال 589 هجرى در شهر حله به دنیا آمد.

جد هفتم ایشان، محمد بن اسحاق، که به خاطر زیبایى و ملاحتش به طاووس مشهور شده بود از سادات بزرگوار مدینه محسوب مى‏ شد.پدر او، موسى بن جعفر نیز، از راویان بزرگ حدیث است که روایات خود را در اوراقى نوشته بود و بعد از او فرزندش آنها را جمع آورى نموده و آن را منتشر کرد.

مادر او نیز دختر ورام بن ابى فراس، از بزرگان علماى امامیه بود.

ارزش کار کردن

على بن ابى حمزه میگوید: امام کاظم علیه السلام را دیدم که مشغول کار و فعالیت در زمین خودش بود به گونه اى که عرق بر بدنش جارى بود به او عرض کردم فدایت شوم دیگران کجا هستند که شما اینگونه به زحمت افتادید؟

حضرت فرمودند: اى على! کسى که بهتر از من و پدرم بود با دست خود در زمین کار مى کرد.
عرض کردم : او چه کسى بود؟
امام علیه السلام فرمود: رسول خدا و امیرالمومنین علیه السلام و پدران من همه بادست خود کار مى کردند و البته کار کردن عمل پیامبران و جانشینان آنها و بندگان شایسته خداوند است.

حرکت امام حسین ازمدینه بسوی مکه

درسال 60 هجری امام حسین علیه السلام ازمدینه منوره متوجه مکه شدند.(1) بنابرقولی شب 29 رجب آن حضرت ازمدینه خارج شدند(2)دراین سفرهمراه ایشان عقیله بنی هاشم زینب کبری،برادرشان حضرت اباالفضل العباس،ام کلثوم،علی اکبرودیگراهل بیت علیهم السلام بودند.

خواهران حضرت سیدالشهداءعلیه السلام باعقیله بنی هاشم وام کلثوم13 نفربودند.
بانوان دیگرازمنسوبین حضرت،علیا مخدره ام کلثوم صغری دخترزینب کبری علیها السلام که باشوهرش به کربلاآمدودیگری خواهرامیرالمومنین علیه السلام جُمانه دخترابوطالب همچنین9 کنیزباحضرت ازمدینه خارج شدندو10 نفرغلام باحضرت بودند.چندنفرازهمسران امام مجتبی علیه السلام و16 نفرازاولاد دخترو پسرامام مجتبی وخانواده مسلم بن عقیل ودیگراصحاب وبستگان حضرت نیزهمراه بودند.
لوازم وسواری هایی که همراه  داشتندعبارت بوداز250 اسب،250 ناقه،ازاین تعداد70 ناقه برای حمل خیمه ها،40 ناقه برای حمل دیگ وظروف وادوات ارزاق،30 ناقه برای حمل مشکهای آب،12 ناقه برای جامه ها ودراهم ودنانیر،50 ناقه برای حمل 50 هودج تعبیه شده برای حمل مخدرات وعلویات واطفال وذراری وخدمتگزاران وکنیزان وبقیه شتران برای حمل وسایل مختلف که موردلزوم بود(3)

منابع:
1-ارشادج2 ص34.اعلام الوری ج1 ص435 .بحارالانوارج44ص326 -مقتل الحسین ص7 -تاریخ طبری ج4ص252
2-فیض العلام ص329
3-کتاب مدینه تامدینه ص77تا90